اسمـی از پـس کـوچـه هـای عشق را تـا می بـرد

مــرگ روی شانــه هـایـش زنــدگــی را مـی بـرد

 

زنــدگــی مثــل حبـابـی روی حـوض عـالـم است

هــر چـه را دنـیـــا پـدیــد آورده، دنـیــا مـی بـرد

 

مــرگ شایــد قـاصـدی بـاشد که معـذور از خبر

پـاکـتی را سمـت مقصـدهای ــ هر جا ــ می برد

 

تلــخ یا شیــریـن زبان قـاصدک آبـی است، حال

یـا نـشـان از زنــدگـــی مـی آورد ، یـا مـی بـرد

                           ٬٬

نــه زمـــان آمـــادهُ رفـتــن شـده، نــه زنـدگــــی

سـرنـوشـتـی تـلـــخ در مـن دست بـالا مـی بــرد

 

مـن هـنــوز آکـنــده از دیـروزهــایـی مـبـهـم ام

دست تـقـدیـر ایـن نـفسهــا را به فــردا می برد

 

 

|+|