لبخندهای ساده ات هر بار می میرند
یک دسته قو در آسمان انگار می میرند
در من هزاران حرف ناگفته است دور ازتو
اما به محض لحظه دیدار می میرند
مرگ اشتراک بین آدمهاست با یک فرق
افراد عاشق پیشه چندین بار می میرند
آنها که سقف آرزویی مرتفع دارند
پشت بلندیهای آن دیوار می میرند
¤¤
در مردم دنیای من (هنجار)یعنی ــ عشق ــ
نفرین به آنهایی که(نا هنجار) می میرند
|+|
نوشته شده توسط نیما فرقه در دوشنبه بیستم آذر 1385 و ساعت 19:49